imec.digimeter 2025

Imec.digimeter 2025 biedt diepgaande inzichten in de digitale gewoonten, vaardigheden, attitudes en technologische trends van de Vlaamse bevolking. Deze toonaangevende studie brengt de digitale transformatie in de ruimste zin onder de Vlamingen in kaart. Ons doel is om zowel de burgers, beleidsmakers, kennisinstellingen als de industrie inzicht te verschaffen in veranderende behoeften, gewoonten en attitudes. Hiermee bieden we een referentiepunt in onze snel evoluerende digitale samenleving.

Benieuwd?

Benieuwd naar de resultaten van de imec.digimeter 2025? 
Schrijf je in voor het gratis Mediawijswebinar op 17 maart 2026.

Schrijf je in

Adoptie & gebruik

De laatste jaren zien we geen grote veranderingen meer in de Vlaamse adoptiecijfers van technologie. Zeker niet als we naar het bezit van de toestellen en de internetconnectie kijken. Met 99% (=) Vlamingen die thuis toegang heeft tot minstens één slim (connecteerbaar) toestel en 99% (=) die toegang heeft tot ‘een vorm van internetverbinding’, is die penetratie al een paar jaar verzadigd. In de jungle aan zogenaamd ‘slimme’, met het internet connecteerbare, toestellen zien we ook nauwelijks evoluties. Dit zijn de ‘big five’:  

1. Bovenaan de pikorde staat de smartphone: 95% (+1) heeft een smartphone en deze wordt dagelijks gebruikt door 94% (+2) van de Vlamingen.
2. Het merendeel van de Vlamingen (92%, =) bezit een computer. Dit is voornamelijk een laptop (83%, +1) en in mindere mate een desktop (36%, -1). Bezit staat hier echter niet altijd meer gelijk aan intensief gebruik. ‘Slechts’ 83% (+1) gebruikt minstens wekelijks een computer. De niet-gebruikers zijn niet alleen ouderen. Bij de 25-34-jarigen hebben we ook 15% die minder dan wekelijks gebruik maakt van een computer, en voor de toegang tot zowat alle vormen van digitale diensten voldoende heeft aan de smartphone.
3. Ook de flatscreen (inclusief slimme tv) is met 96% (+1) is zeer wijdverspreid en in toenemende mate een slim tv-toestel (72%, +3), maar in de kijkbeleving van de Vlaming is dat televisiescherm allang geen koning meer. Voor respectievelijk nog amper 4% (-1) en 5% (=) van de Vlamingen zijn de flatscreen of het slimme tv-toestel nog steeds het meest onmisbare toestel.
4. De tablet (60%, +2) danst al jaren rond dezelfde penetratiegraad, en lijkt zijn plafond bij zes op tien Vlamingen te kennen.
5. Het enige slimme toestel dat wel nog duidelijk groei laat noteren is het slimme horloge (32%, +5). Het bezit van de meer klassieke fitness-of activitytracker daalt naar 15% (-2). Sensoren op het lichaam (1%, =) blijven nog steeds een ultraniche. 

Vlaanderen blijft dus digitaal versnellen in adoptie en gebruik. Hoewel de meesten dus thuis minimaal één computer of tablet hebben, is dit niet altijd voldoende. 

Binnen dit quasi verzadigde bezit in hardware, bekleedt de smartphone een alsmaar prominentere positie. Niet alleen in termen van bezit, maar ook qua populariteit neemt de smartphone verder afstand van de andere slimme toestellen. Op de vraag welk toestel voor de Vlaming nu het meest onmisbaar is voor persoonlijk gebruik, verstevigt de smartphone na een jaar van stagnatie zijn koppositie.

Ook in 2025 schuift het kijkgedrag in Vlaanderen verder richting internationale streaming- en sociale mediaplatformen verhoogt de druk op het aanbod van het lokale media-ecosysteem.

• In termen van bereik zien we nauwelijks tot geen groei meer voor het lokale ecosysteem. Kabel en live kijken dalen. BVOD- en SVOD-markten stabiliseren en kenmerken zich vooral door onderlinge verschuivingen en kannibalisatie. Als er nog bereikwinst is, dan valt die vooral bij internationale streamers te noteren.
• In termen van engagement is er beter nieuws voor het lokale ecosysteem. Uitgesteld kijken groeit, en BVOD dicht stilaan de engagementskloof met de SVOD-concurrentie.
• Zowel vanuit de Digimeter-vragenlijst als de mobileDNA-logging zien we dat de grootste groeiflank van crossmediaal kijken zich situeert bij sociale media. Momenteel is het nog niet duidelijk of en hoe het lokale ecosysteem vruchten plukt van de kruisbestuiving met sociale media, bijvoorbeeld via specifieke formats of influencers als tussenpersoon. 

Vorig jaar noteerden we al een opvallend sterker uitgesproken voorkeur voor een hybride dienstverlening, waarbij men de persoonlijke offline vorm kan blijven combineren met het gemak van een online 24/7 toegangspoort. Dit jaar is dat nog wat sterker geworden. Vorig jaar hadden we al zeven van de elf diensten waarop we de Vlaming een duidelijke voorkeur voor de hybride vorm zagen uitspreken: shoppen, werken, burgerzaken regelen, les volgen, gezondheidsgegevens raadplegen, persoonlijke administratie bijhouden en tickets kopen voor het openbaar vervoer. Daar komen in 2025 nog twee diensten bij waarvoor de meeste Vlamingen in 2024 nog een exclusief online afhandeling prefereerden, maar nu dus de hybride vorm: overheidscommunicatie ontvangen en bankzaken regelen. 

Artificiële intelligentie

Het gaat hard voor AI in Vlaanderen. Niet in het minst voor de vorm waarin AI voor het brede publiek tastbaar is geworden: generatieve AI. Nooit eerder kende een technologie in Vlaanderen een snellere penetratie en dat blijft niet zonder gevolg. Verschuivingen in studeren, werken of nieuwsconsumptie lijken al sterke verbanden te tonen. Vandaag in 2025 bedraagt het aantal actieve gebruikers van generatieve AI in Vlaanderen 43% (+15), en kunnen we stellen dat generatieve AI definitief een ding van de Vlaamse massa is geworden. Het hoeft dan ook niet te verwonderen dat de groep Vlamingen die er mee experimenteert een pak groter is en nog grotere stijgingen laat noteren. Twee op drie Vlamingen (64%, +19) gebruikte of experimenteerde met generatieve AI in 2025. Dat is maar liefst 19 procentpunten hoger dan vorig jaar, en 30 ten opzichte van 2023. Het aantal Vlamingen dat ondertussen ook betalende premium toegang tot deze generatieve AI-diensten geniet (15% +7), zien we in 2025 quasi verdubbelen. 

Dat het enthousiasme en de verwondering omtrent AI er nog steeds zijn, blijkt uit de reeks ‘positieve’ statements die we de respondenten voorlegden. Maar we kunnen er niet om heen dat we dat enthousiasme voor het eerst zien stagneren, en soms zelfs eerste barstjes zien vertonen. Tegelijkertijd zien we dat bezorgdheden en negatieve gevoelens ook toenemen.

Vlamingen en digitale transformatie

In de evolutie van attitudes ten aanzien van technologie, zien we de Vlaming sinds een paar jaar alsmaar meer balanceren tussen nieuwsgierigheid en bezorgdheid, of tussen de aantrekkingskracht en overtuiging van de voordelen tegenover een toenemend bewustzijn van de nadelen van technologie. De afgelopen jaren gingen we steevast van drie technologieparadoxen uit:

De afhankelijkheidsparadox: een toegenomen gebruik en belang van de smartphone en sociale media, maar parallel ook een toenemend gevoel van afhankelijkheid van en verslaving aan diezelfde smartphone, sociale media en nu ook AI. 

De waarheidsparadox: het alsmaar meer berusten op de onuitputtelijke en makkelijk te bereiken online informatiebronnen, maar tegelijk ook kampen met de toenemende bezorgdheid over de waarheidsgetrouwheid en authenticiteit van die digitale informatie op het vlak van desinformatie, ‘fake news’, phishing en AI-gegeneerde content. 

De dataparadox: het gebruiksgemak en populariteit van allerlei online diensten die drijven op datagedreven personalisatie, tegenover de sterk toegenomen bezorgdheid over privacy, transparantie en controle over persoonlijke data. 

Sinds 2023 lijkt AI zowel in de breedte als de diepte zijn impact op bovenstaande paradoxen te hebben. Enerzijds lijkt AI een extra katalysator te zijn om de bovenstaande drie paradoxen nog wat scherper te stellen en deze te verdiepen. Anderzijds lijkt de impact van AI disruptiever en voegt het een nieuwe dimensie toe, een verbreding van de technologieparadoxen. Verdiepend zagen we dat de snelle opmars van AI de bestaande paradoxen nog wat scherper en moeilijker te beheersen maakt. 

Niettegenstaande de relatie van de Vlaming met generatieve AI nog heel pril is, vindt bijvoorbeeld één op tien actieve gebruikers zich nu al te afhankelijk van de technologie. De zoektocht naar waarheidsgetrouwheid van digitale informatie is door artificiële intelligentie nog wat complexer gemaakt, want meer dan acht op tien Vlamingen (80%, +6) vreest niet altijd meer het verschil te kunnen zien tussen wat door een mens en wat door AI is gemaakt, en maakt zich zorgen om het versterkende effect van AI op de verspreiding van desinformatie (85%, +3). Dat AI ook schadelijke impact kan hebben op onze privacy en veiligheid van persoonlijke data is een vrees die door zes op tien (62%, =) wordt gedeeld. Anderzijds zijn de AI-gerelateerde tegenstellingen te frappant om onder de mat van de andere paradoxen te worden verstopt. Verbredend op het paradoxenspectrum zien we immers kiemen van twee nieuwe paradoxen: de efficiëntieparadox en een uitbestedingsparadox.

De imec.digimeter profielen

Sinds 2009 monitort imec.digimeter niet alleen de voornaamste evoluties inzake bezit en gebruik van technologie, maar vooral ook attitudes ten aanzien van technologie in Vlaanderen. Op het kruispunt van al die trends ontwikkelen we elk jaar een typologie van vijf Vlaamse digimeter-profielen. De vijf profielen verschillen van elkaar op drie vlakken: de relatie die ze hebben opgebouwd met technologie, de mate waarin ze worstelen met technologieparadoxen en de mate waarin ze worden geconfronteerd met de digitale kloof.

Lees meer over de profielen en doe de profieltest

Methodologie

imec.digimeter monitort het bezit en gebruik van media en ICT in Vlaanderen en peilt naar de attitude van de bevolking ten opzichte van technologische ontwikkelingen. Daarvoor bevraagt imec jaarlijks een representatief staal van minstens 1.500 Vlamingen van 18 jaar of ouder. In deze 18de editie van imec.digimeter werden 3001 Vlamingen bevraagd.

Op onze methodologiepagina staat de methodologie van imec.digimeter 2025 uitvoerig beschreven. 

Ontdek imec.digimeter methodologie